از دوستای خوبی که مدام به رونوشت برابر اصل سر می زنن یک دنیا ممنونم... از تمام کسانی هم که برام کامنت می ذارن سپاسگزارم...

آدم های این جا اعتقاد عجیبی به جن دارند و به شدت به تازه واردها توصیه می کنن که مواظب جن ها باشید...

این جا هستم تا یک بحث نه چندان مربوط به این وبلاگ رو خاتمه بدم. آقایان اهورا و رهرو ممنون از تلاش خستگی ناپذیر شما، اما خواهش می کنم دیگه ادامه ندین...

در مورد مطلب دیروز یه توضیح کوچولو بدک نیست. امیدوارم که نتیجه نگیرین همه ایرانی ها بد و بی وجدان هستن... طبیعیه که آدما متعلق به هر فرهنگ و سرزمینی که باشن، طیف های گوناگون شخصیتی دارن. همه آن چه که دیروز نوشتم به قصد هشدار دادن به کسانی بود که ساده دلانه به اطرافیان شون اعتماد می کنن و از اون جایی که جامعه ایرانی های خارج از کشور محدودتر و کوچک تره، لاجرم حق انتخاب شما هم برای پیدا کردن دوستان قابل اعتماد کمتر خواهد بود...

یه نکته نسبتا مهمی هست که دلم می خواد حتما راجع بهش بنویسم. ایرانی جماعت انگار هر گوشه دنیا هم که بیفته، هویت بی هویت این چند دهه اخیرش رو باید با خودش همه جا خرکش کنه...

وسط این هیر و ویر پذیرش تحصیلی گرفتن ها و اقامت مالزی و تور و گشت و گذار، فکر کردم بد نیست یه گریزی بزنم به مسئله ای که این یک ماهه، خیلی از ماها رو به وضعیت طفلکی واری انداخته...

خیلی با تاخیر این جام اما واقعا هیچ به من ربطی نداشت. چند بار نوشتم و پست نشد. بعد چند روزی اینترنت نداشتم... و حالا هم با کلی امید و آرزو دارم می نویسم و شمع نذر کردم که این دفعه دیگه دماغم نسوزه!!!...