امروز رونوشت برابر اصل یک ساله شد...

امروز بعد از مدت ها فرصت کردم که ای میل ها رو بخونم و خیلی ها رو با تاخیر جواب بدم. از بابت این همه دیرکرد از همه کسانی که بهم اعتماد کردن و میل زدن معذرت می خوام ولی واقعا گرفتار بودم و فرصت مناسبی نبود که نه فقط از سر انجام وظیفه، که با دقت و حوصله پاسخ شون رو بنویسم...

سلام... سلام... سلام...

یه وقتا این سلام گفتن چقدر شیرینه. کلی ذوق و شوق می آره با خودش، یه جورایی مثل تازه کردن دیدارها و نو کردن دوستی ها می مونه. دست خودت نیست، انگار دل دل می کنی که زودتر سلام کنی به همه رفقای قدیم و خوشامد بگی به همه آشناهای تازه...