امروز دوستی لینک یک نظرخواهی اینترنتی رو برام ارسال کرد که در بخش نظرات پست قبلی هم موجوده. این نظرسنجی، توسط گروهی از ایرانیان دانشگاه MIT ، طراحی شده و در توضیح آن نوشته اند: ...

مدت هاست که توجه ام به این ماجرا جلب شده و هر بار به خودم گفته ام که باید یه یادداشت کوچولو راجع به این ماجرا بنویسم تا بالاخره امروز یادم موند.
بسیاری از مردم مالزی، انگلیسی رو متوجه می شن و تعداد قابل توجهی از اونا هم می تونن به زبان انگلیسی صحبت کنن که شاید این خودش یکی از دلایل احساس امنیت توریست ها باشه، چون اونا بالاخره می تونن یکی رو پیدا کنن که جواب شون رو بده. این رو مقایسه کنید با شرایط ایران، که بیچاره ها ممکنه ساعات طولانی سرگردون بشن تا شاید شانس بیارن و به پست یک نفر بخورن که انگلیسی می دونه و به دادشون می رسه...

همین یکی دو هفته پیش یکی از دوستان به علت گزیده شدن توسط دنگی به بیمارستان منتقل شد. همین بهانه ای شد که این مطلب رو پست کنم. سرماخوردگی در مالزی، پیشامدی تکرارشونده و عادی است. به علت تفاوت دمای بسیار زیاد فضای باز با داخل ساختمان ها، معمولا سرماخوردگی کمابیش با مردم هست. اما در عین حال، نباید فراموش کنید که ممکن است گزیدگی پشه دنگی، که عوارض اولیه آن شبیه به حالت سرماخوردگی است، باعث ناخوشی شما شده باشه...

" رونوشت برابر اصل" حالا دیگه کم کم از آب و گل دراومده و قد کشیده. نویسنده اش هم بعد از این مدت سر و کله زدن با اینترنت و سر زدن به انواع و اقسام وبلاگ ها و وب سایت ها، کمی تا قسمتی با مقوله وبلاگ نویسی و قواعدش آشناتر شده. تیرماه 1385 که اولین پست این وبلاگ نوشته شد، هنوز نمی دونستم که عمر این وبلاگ طولانی خواهد شد یا نه اما حالا بعد از گذشت ماه ها، راستش دلبسته شدم به "رونوشت"...

یک ماه پیش، سر کلاس مهندسی توریسم، صحبت از Genting Highland شد، شهرکی تفریحی در ارتفاعات مالزی که هر ساله سودی سرشار نصیب صاحبانش و دولت مالزی می کنه. استاد شرحی از امکانات این شهرک می داد و اشاره کرد به سالن کنسرتی که برای برگزاری کنسرت های بزرگ پیش بینی شده بود و از هم کلاسی های مالزیایی پرسید که می دونه تا حالا کدوم خواننده های بین المللی توش برنامه داشتن و اونا هم چند نفری رو گفتن که من نمی شناختم. اما این بین یکی از دختر چینی ها گفت قراره دو ماه دیگه Cline Dion اون جا برنامه داشته باشه...

صبح زود از خونه زده بودم بیرون. قرار بود با دوستی بریم کمی بگردیم و جات خالی، خیلی خوش گذشت. شب که رسیدیم خونه دیگه حسابی هلاک بودم، به دوستم گفتم مُردَم از خستگی...